1. Jêderkên Kevnar: Sêwan xwedî dîrokeke dirêj in û dikarin werin şopandin heta şaristaniyên kevnar. Delîlên yekem ên bikaranîna sîwanan vedigerin zêdetirî 4,000 salan li Misira kevnar û Mezopotamyayê.
2. Parastina ji Rojê: Sêvan di destpêkê de ji bo siya ji rojê hatine çêkirin. Ew ji hêla esilzade û kesên dewlemend ve di şaristaniyên kevnar de wekî sembola statuyê û parastina çermê xwe ji tîrêjên rojê dihatin bikar anîn.
3. Parastina ji Baranê: Şemseya nûjen, wekî ku em îro dizanin, ji pêşiyê xwe yê siya rojê pêşketiye. Di sedsala 17an de li Ewropayê wekî amûrek parastina ji baranê populerbûn bi dest xistiye. Peyva "şemsiye" ji peyva latînî "umbra" tê, ku tê wateya siya an sîber.
4. Materyalê Avnegir: Banê şemsiyan bi gelemperî ji qumaşê avnegir tê çêkirin. Materyalên nûjen ên wekî naylon, polyester, û pongee bi gelemperî ji ber taybetmendiyên xwe yên avnegir têne bikar anîn. Ev materyal di hewaya baranê de dibin alîkar ku bikarhênerê şemsiyan hişk bimîne.
5. Mekanîzmayên Vekirinê: Sîwan dikarin bi destan an jî otomatîk werin vekirin. Sîwanên destan hewce dikin ku bikarhêner bişkokekê bikirtîne, mekanîzmayekê bişo, an jî bi destan şaft û ribên banê dirêj bike da ku banê veke. Sîwanên otomatîk mekanîzmayeke bi biharê barkirî heye ku banê bi tikandina bişkokekê vedike.
Ev tenê çend rastiyên balkêş in li ser şemsiyan. Dîrokeke dewlemend a wan heye û hem ji bo armancên pratîkî û hem jî ji bo armancên sembolîk wekî aksesûarên girîng dimînin.
Dema weşandinê: 16ê Gulana 2023an